Children and being gifted

By Ron van Helvoirt on Apr 07, 2021

A pair of shoes on the ground

Problemen met Engels? Scroll naar beneden voor de Nederlandse versie.

Being an adult means taking the child you were by the hand. But what if your childhood is constantly out of sync because you are gifted? Do you have questions at a very young age? About everything? Without stopping. How then, as adults, can you take the child you were by the hand?

Man with dog
Ron with his friend.

It was in 2017 (at 53) that I discovered for myself what was wrong with me. All the characteristics were there. I am highly gifted! And how great the joy of recognition was, as justified as that joy is, there was also anger. The special feeling that suddenly everything fell into place was just as present as the lack of understanding. My liberation was followed by new worries. Meanwhile, I am managing quite well to take the child that I used to be by the hand.

Wouldn't it be nice if together we could give the children who are increasingly falling between the cracks, because there is insufficient room within models and structures for the deeper social questions, at an early age the insights that I only discovered at a later age?

Drawn smilies

Picasso said that it took four years to paint like Rafaël but a lifetime to paint like a child. They live in a wonderful space between dream and reality. They taste colors, hear shapes and see sounds. We should all have such specific gifts.

Children are expelled from school because they are apparently unmanageable. They ask difficult questions and simply cannot be understood. The solution is often sought in more challenging schoolwork. Skipping one or two classes, more maths, etc. More of the same, more linear, and all this while a lot is known about gifted children. Gifted children have a conceptual brain. This brain works fundamentally different to that of children with a linear mind. Exactly like adults. I therefore regularly ask myself why we do not guide children in the same way? The young people I know who are highly gifted can cope with this very well. It is often the supervisors who are linear thinkers or adapted conceptual thinkers. Rarely are the supervisors themselves conceptual thinkers. And that is a pity because, as far as I am concerned, this is exactly where we can help young people and their supervisors better. Only by understanding both ways of thinking well it is possible to build a bridge and fully utilize the enormous potential hidden in the balance between linear and conceptual thinkers for the organization and our society.

Creativity of a child

Just as adults with giftedness depend on managers and supervisors, children with giftedness depend on their supervisors and teachers. In both cases, there is almost always an enormous speed difference in thinking. By thinking miles ahead, it appears to non-scholars that whole pieces of the puzzles are missing. They literally do not follow it anymore. Whereas gifted people follow each other precisely, and often without words. They are connected with each other on a soul level.

Exactly this difference leads more and more to misunderstanding and problems between gifted and non-gifted people. Especially, because mind power is so essential to be able to communicate at the soul level in the first place. Something we have unfortunately lost in our current society. Just like gifted adults, children then withdraw further and further into their inner world and keep answers to themselves. A person can be quiet for many reasons. Gifted people do not dislike talking or interacting with others, but do so in their own way. By being alone they process their thoughts and thus build up mental resistance.

A great deal of insight and understanding is therefore required, on the part of supervisors and gifted people themselves, in order to get into a deep flow. They have all the answers. It is up to you to ask the right questions. There is still a lot of work to do!

(Nederlandse versie)

Kinderen en hoogbegaafd zijn

Volwassen zijn is het kind dat je geweest bent bij de hand nemen. Maar wat als je jeugdjaren voortdurend uit de pas lopen omdat je hoogbegaafd bent? Je al heel jong vragen hebt? Over alles? Zonder ophouden. Hoe kun je dan als volwassenen het kind dat je geweest bent bij de hand nemen?

Man with dog
Ron met zijn vriend.

Zo was het in 2017 (53) dat ikzelf ontdekte wat er met mij aan de hand was. Alle kenmerken waren er. Ik ben hoogbegaafd! En hoe groot de blijdschap van herkenning was, hoe terecht die blijdschap ook is, de boosheid was er ook. Het bijzondere gevoel dat ineens alles op zijn plek viel bleek net zo aanwezig als het onbegrip. Op mijn bevrijding volgde nieuwe zorgen. Inmiddels lukt het me best aardig om het kind dat ik geweest ben, bij de hand te nemen.

Wat zou het mooi zijn, wanneer we met elkaar de kinderen die steeds vaker tussen wal en schip raken, doordat er onvoldoende ruimte is binnen modellen en structuren voor de diepere sociale vragen, op jonge leeftijd de inzichten kunnen geven die ik pas op latere leeftijd heb ontdekt?

a1452ce213ea8307098abc5510c3cb47ee7b9731 620x413
Drawn smilies

Picasso zei dat het vier jaar kostte om te schilderen als Rafaël maar een leven lang om te schilderen als een kind. Zij leven in een heerlijke ruimte tussen droom en werkelijkheid. Ze proeven kleuren, horen vormen en zien geluiden. We zouden allemaal zulke specifieke gaven moet hebben.

Kinderen worden van school gestuurd omdat ze ogenschijnlijk onhandelbaar zijn. Lastige vragen stellen en simpelweg niet begrepen (kunnen) worden. De oplossing wordt vaak gezocht in meer uitdagend schoolwerk. Een of twee klassen overslaan, meer wiskunde, etc. Meer van hetzelfde, meer lineair en dit terwijl over hoogbegaafde kinderen het nodige bekend is. Kinderen die hoogbegaafd zijn hebben een conceptueel brein. Dit brein werkt fundamenteel anders dan dat van kinderen met een lineaire gedachten. Precies zoals bij volwassen. Ik vraag me daarom regelmatig af waarom we kinderen niet net zo begeleiden? De jongeren die ik ken en hoogbegaafd zijn, kunnen hier prima mee omgaan. Het zijn vaak de begeleiders die al dan niet lineaire denkers of aangepaste conceptuele denkers zijn. Zelden zijn de begeleiders zelf conceptuele denkers. En dat is jammer want hier zit, wat mij betreft, precies de kern waar we jongeren en hun begeleiders beter kunnen helpen. Alleen door beide denkwijzen goed te begrijpen is het mogelijk een brug te slaan en het enorme potentieel wat schuil gaat in de balans tussen lineaire en conceptuele denkers ten volle te benutten voor de organisatie en onze maatschappij.

Creativity of a child

Net als volwassenen met hoogbegaafdheid afhankelijk zijn van managers en leidinggevende, zijn kinderen met hoogbegaafdheid afhankelijk van hun begeleiders en docenten. In beide gevallen is er vrijwel altijd sprake van een enorm snelheidsverschil in denken. Door mijlen ver vooruitdenken, komt het bij niet hoogbegaafden over dat er hele stukken van de puzzels missen. Zij volgen het letterlijk niet meer. Daar waar hoogbegaafden onderling het precies volgen, en dit vaak zonder woorden. Zij zijn met elkaar verbonden op ziels-niveau.

Precies dit verschil lijdt steeds vaker tot onbegrip en problemen tussen begaafde en niet-begaafde personen. Vooral, omdat geesteskracht zó essentieel is om überhaupt op ziels-niveau te kunnen communiceren. Iets wat we in onze huidige maatschappij jammer genoeg zijn kwijtgeraakt. Net zoals bij hoogbegaafde volwassenen, trekken kinderen zich dan steeds verder terug in hun innerlijke wereld en houden antwoorden voor zichzelf. Een persoon kan om verschillende redenen stil zijn. Hoogbegaafden hebben geen hekel aan praten of interactie met anderen, maar doen dit op hun eigen manier. Door alleen te zijn verwerken ze hun gedachten en bouwen zo mentale weerstand op.

Er is dus heel wat inzicht en begrip nodig, bij begeleiders en hoogbegaafden zelf om in een diepe flow te komen. Zij hebben alle antwoorden. Het is aan jou om de juiste vragen te stellen. Er is nog veel werk te doen!


I’m curious to know what my writing evokes in you. What’s your view on this subject, and what possibilities do you observe? Join the conversation and share your thoughts in the comment section below. I’d love to hear from you!

Get started today

Inspired, but no idea where to start? Explore one of our related services.

...
...

Expand the mind

Eager for more content? Continue with one of these related posts.

...
...

Join our family

Can’t find the service or space you’re looking for?
Contact us, join the movement and let’s anticipate your role within our family.

Send us a message